Charlie Chaplin:

Toen ik van mezelf begon te houden, heb ik me bevrijd van alles wat niet goed voor me was: voeding, mensen, spullen, situaties en alles wat me aantrok, wat me weg leidde van mezelf. Eerst noemde ik het ‘gezond egoïsme ‘, nu weet ik: dat is liefde voor jezelf..

Mijn levenservaringen die mij gevormd hebben tot wie ik nu ben:

Ik ben in het dorpje Zeeland geboren en opgegroeid in een gezin van 12 kinderen. Het was een warme en beschermende omgeving met veel speelruimte in en op de boerderij. Deze veilige sfeer werd ruw verstoord, toen mijn moeder overleed na een kort ziekbed, ik was toen 11 jaar. Mijn moeder heeft mij die 11 jaar een traditionele opvoeding meegegeven. Dat betekende: ‘gedraag je netjes, niet tegenspreken en meewerken in alles wat er moet gebeuren’. Het was geen tijd waarin je jezelf af kon vragen ‘wat wil ik’. Op mijn 17e wist ik wel wat ik wilde, een studie volgen voor activiteitenbegeleiding. Mijn Vader zag een andere toekomst voor mij, maar daar was ik het helemaal niet mee eens, tegenspreken was niet wat we meegekregen hadden.Dit werdt mijn eerste bewuste ervaring dat ik voor mezelf op kwam. Ik mocht en durfde mezelf op de eerste plaats te zetten, zonder goedkeuring van mijn omgeving. Dat had natuurlijk consequenties en was geen gemakkelijke keuze, maar ik voelde wel bevrijding. Ik ging op mezelf wonen en ging mijn studie volgen. Deze studie heeft me uiteindelijk 18 jaar boeiende en leuke werkplekken gegeven.
Ik leidde een zelfstandig leven, maar in mijn liefdesrelatie kwam ik erachter dat ik emotioneel afhankelijk was. Dit gaf een ongelijkwaardige relatie waarin ik niet gelukkig was. Deze relatie is geëindigd en gaf een grote ommekeer in mijn leven. Veel emoties kwamen hierbij los. Ik zocht psychologische hulp en die bracht me bij dat eenzame bange kind in mij. Ik kwam terecht in een verlaat rouwproces om mijn moeder en vond het niet gemakkelijk om dit angstige bange kind in mij te zien en te ontvangen.

Toen ik eenmaal ging ontdekken dat het niet raar was, maar fijn voelde om dit kleine meisje te kunnen omarmen, veranderde dit de wereld om mij heen. Het was zo boeiend voor mij om dit alles te ervaren, dit wilde ik graag gaan delen met mensen. Ik besloot om de opleiding Lichaamsgeoriënteerde psychotherapie te gaan doen. Dit was echt thuis komen voor mij. Ik mocht mijn lichaam herontdekken door boodschappen en informatie die het me gaf. Mijn gedachten (verstand) maakte niet alleen uit wat er moest gebeuren, de sensaties( gevoel) in mijn lichaam deed voortaan ook mee.
In 1995 opende ik mijn praktijk en tijdens de begeleiding van mensen werd ik me bewust dat ik hun emoties aanvoelde, nog voordat deze tot uiting kwamen. Ik ontdekte dat ik hooggevoelig was. De herinnering kwam daarbij ook naar boven dat ik als kind spirituele belevingen heb gehad en deze soms gedeeld in mijn kinderelijke onschuld. Naarmate ik ouder werd ging ik ervaren dat mijn omgeving dit soms raar vond. Ik ging me daar voor schamen en is daarmee op de achtergrond geraakt. Ik wilde de spirituele beleving graag in mijn leven gaan terug brengen. Ik besloot om de vierjarige studie als Spiritueel leraar te gaan volgen. Schaamte uit mijn verleden naar spiritueel bewustzijn, gaven nog een drempel naar mijn werk. Als Spiritueel coach gaan werken en healingen geven, gaf mij een bepaalde onzekerheid dat mensen dit niet zouden accepteren en weg zouden blijven. Toch heb ik ook toen voor mezelf gekozen en dat wat in mij bewoog naar buiten gebracht. Het maakte mijn werk lichter en gaf diepgang.

Ik kan nu zeggen: ‘mocht het morgen de laatste dag van mijn leven zijn, dan heb ik tot nu toe geleefd naar wat diep in mij verborgen lag en heb ik dit kunnen delen met anderen’.